Ιστορία

Το aikido είναι μια σύγχρονη μη βίαιη, μη επιθετική γιαπωνέζικη πολεμική τέχνη η οποία αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από τον Morihei Ueshiba (1883–1969). Στα γιαπωνέζικα, aikido σημαίνει “ο τρόπος της αρμονίας με την δύναμη και την αρχή της φύσης”. Το aikido προέρχεται από το παραδοσιακό budo της Ιαπωνίας (ο τρόπος των πολεμικών τεχνών) όμως προχωράει πέρα από το πεδίο αυτό. Είναι ένας δρόμος όπου η αιχμηρή ακμή της πολεμικής τέχνης χρησιμοποιείται σαν “μονοπάτι” για πνευματική καλλιέργεια. O Morihei Ueshiba, μελέτησε πολλές παραδοσιακές γιαπωνέζικες πολεμικές τέχνες συμπεριλαμβανομένου του jujitsu και της τέχνης του σπαθιού. Κατατάχτηκε στον αυτοκρατορικό γιαπωνέζικο στρατό και πολέμησε στον ρώσο – ιαπωνικό πόλεμο του 1905–6. Αυτή η πρώτη γεύση από πόλεμο μαζί με άλλες εμπειρίες κατά την διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων σφυρηλάτησε την αντίθεση του για την χρήση των πολεμικών τεχνών για καταστρεπτικούς σκοπούς. Με το άνοιγμα του δικού του dojo στα 1930, ο Ueshiba άρχισε να ψάχνει για την αληθινή σημασία του μπούντο ως έναν δρόμο για την πνευματική καλλιέργεια των ανθρώπων. Στα 1942, το aikido αναγνωρίστηκε επίσημα ως πολεμική τέχνη του Morihei Ueshiba. Μέχρι το θάνατο του, σε ηλικία 86 χρονών, ο O Sensei (Μεγάλος Δάσκαλος), όπως τον ονομάσανε, δίδαξε και προπόνησε μαθητές του και είδε το aikido να απλώνεται σ’όλο τον κόσμο.